استاد نورعلی‌خان برومند از برجسته‌ترین استادان موسیقی کلاسیک ایرانی، ردیف‌دان، نوازنده و مدرس نامدار سده چهاردهم خورشیدی بود.

او از مهم‌ترین پاسداران سنت موسیقی دستگاهی ایران به شمار می‌آید و با تسلط بر ردیف‌های آوازی و سازی، نقشی ماندگار در حفظ، آموزش و انتقال میراث موسیقی ایرانی ایفا کرد. برومند سال‌ها به عنوان عضو هیئت علمی گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تدریس پرداخت و با تربیت نسلی از نوازندگان، پژوهشگران و استادان موسیقی، سهمی تعیین‌کننده در استمرار سنت موسیقی ایرانی داشت.

وی آموزش موسیقی را نزد برجسته‌ترین استادان عصر خود، از جمله میرزا عبدالله فراهانی (از طریق شاگردان برجسته مکتب) ، درویش‌خان، اسماعیل قهرمانی و دیگر استادان موسیقی دستگاهی فراگرفت و به یکی از معتبرترین راویان ردیف موسیقی ایرانی تبدیل شد.

شیوه آموزشی او بر انتقال دقیق ردیف، شناخت عمیق دستگاه‌ها، ظرایف اجرایی و حفظ اصالت موسیقی ایرانی استوار بود.

از مهم‌ترین میراث علمی و هنری استاد برومند، روایت کامل ردیف موسیقی ایرانی است که در قالب اجراها و ضبط‌های آموزشی ثبت شده و امروزه از معتبرترین منابع مطالعاتی و آموزشی موسیقی دستگاهی ایران به شمار می‌رود. همچنین همکاری او با پژوهشگران برجسته موسیقی و حضور در پروژه‌های مستندسازی موسیقی سنتی، نقش مهمی در معرفی و ثبت این میراث فرهنگی در سطح بین‌المللی داشته است.

شاگردان برجسته‌ای همچون محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، داریوش طلایی، مجید کیانی، محمدرضا شجریان و شماری دیگر از نام‌آوران موسیقی ایران، از محضر او بهره برده‌اند. تأثیر ژرف نورعلی‌خان برومند بر آموزش دانشگاهی، پژوهش موسیقی و استمرار سنت موسیقی دستگاهی، جایگاه او را به عنوان یکی از اثرگذارترین استادان تاریخ موسیقی ایران تثبیت کرده است.